2009-09-30
بازگشت صفر
بهشت جا نیست. که بدیهی است. لابد الان انتظار دارید بگویم که، بهشت نیمکتسنگیهای تئاترشهر است. یا بگویم بهشت کفِقهوهی روی کاپوچینوی کافه هنر است. حتی نمیخواهم بگویم بهشت همبرگر نیمپزهای نیکبوی است. نمیگویم بهشت خواب تا ظهر شنبههاست. بهشت حتی سراشیبی خیس و سُر پارک جمشیدیه هم نیست. بهشت نمیتواند یک اینترنت پرسرعت باشد. کاش بهشت نان سنگک داغ با خامهشکلاتی بود. کاش بهشت میتوانست آن چند ساعت تو سروکلهزدن با دوستانی باشد که بهترین سالهای زندگانیات را با آنها گذراندهای. همان وقتی که ساعت ۱۰ صبح یک روز جمعه را تا پناهگاه کلکچال جان کندهای. میخواهید بگویم بهشت «خورشید آرزو»ی همایون شجریان است؟ بهشت حتی فالقهوههای موسیو توی کافه نادری نیست. بهشت بوی خاک نمخورده با باران هم نیست. بگویم که بهشت «غرور و تعصب» جین آستین نیست؟ بهشت موسیقی تیتراژ «روز حسرت» نیست. بهشت «زمستان» اخوان ثالث هم نیست. کاش بهشت میتوانست قیمههای خاله باشد. زنگ آلارم گوشی من «غلامِ قمر» رومی است. بهشت حتی آن هم نیست. بهشت روز تولد یار نیست. بهشت «بخند. ببخش. فراموش کن» نیست. بهشت افتادن یک نعل گنده ته فنجان قهوهات نیست. بهشت نمیتواند یک دعوت باشد وقتی بیحوصلهای. بهشت حتی فال خواجه هم نیست. وقتهایی که احساس میکنی خرد شدهای و پخش زمین. بهشت یک آلبوم عکس پرخاطره نیست. بهشت یک آرشیو چندصدتایی فیلمهای کلاسیک جهان نیست. بهشت یک گیلاس شامپاین نیست. بهشت ویهای سبز نیست. بهشت یک دوست خوب که سالی دو بار میبینیاش ولی از همه اسرار دلت باخبر است نیست. دوستی که یادآور قرارهایتان روی صندلیچوبیسبزهای پارک لاله است. بهشت نوشتن رزومه با Latex نیست. بهشت حتی قارچ ریزکردن و پیاز خردکردن و سیبزمینی خلالکردن با تختهی آشپزخانه نیست. بهشت اصلن نمیتواند کندوکاو در تابلوهای داوینچی باشد. بهشت اجراشدن یک کد ۴هزارخطی بدون خطا هم نیست. بهشت قاچهای بزرگ یک هندوانه شیرین و قرمز نیست. بهشت گوش دادن به آرشیو آهنگهای سالهای قبل نیست. بهشت جادههراز نیست. بهشت ذرت تفتداده با سس سفید نیست. بهشت «تهران انار ندارد» هم نیست. بهشت پرکردن کتابخانهات با کتابهای جعفر مدرس صادقی نیست. بهشت سنتور مشکاتیان نیست. کاش بهشت میتوانست بوی پاییز باشد و دلتنگیهای دونفرهاش. بهشت شماره چهارصد مجله فیلم نیست. بهشت «نترسیم، نترسیم، ما همه با هم هستیم» هم نیست. بهشت «پنهان چو دل» گروه شمس نیست. بهشت فالهای گردوی تجریش نیست. بهشت چنارهای ولیعصر بعدازظهرهای جمعه نیست. بهشت کوک آواز اصفهان سهتار نیست وقتی که هنوز بیات ترک مینوازی. بهشت دلدرد بعد از خنده نیست. بهشت ایمیلهای خواندهنشده نیست وقتی چند روز مسافرت بودهای. بهشت ازخواببیدارشدن نیست وقتی که میفهمی باز هم میتوانی بخوابی. بهشت عضو یک تیم موفق بودن نیست. بهشت تماشای غروب آفتاب از بالای کوه نیست. بهشت پایین ریختن دلت نیست وقتی که میبینیاش. بهشت گوش دادن به آهنگی نیست که بهیادت بیاوردش. بهشت عاشق بودن نیست.
بهشت… بهشت لیاقت اینهابودن را ندارد.
