و گر شمشیر برگیری*

null

دو دسته‌اند. آدم‌بزرگ‌ها را می‌گویم. وقتی که می‌گویی با پسر یا دختر جدیدی دوست شده‌ای دودسته می‌شوند. این جمله‌ی خبری انگار که آن‌ها را در منطقه قرمز قرار می‌دهد که با پرسیدن اولین سوال خودشان را می‌شناسانند. خیلی راحت.

دسته اول سوالاتشان فیزیک محض است.
کجا آشنا شدید؟ خوشگل است؟ پولدار چی؟ برایت خرج می‌کند؟ چند وقت است؟ با هم 6 داشتید؟ مطمئنی بهت وفادار است؟

دسته دوم اما تکانت می‌دهند.
با هم شادید؟ دلتان غنج می‌زند برای هم؟ از ته دل می‌خندید با هم؟ وقتی نگاهش می‌کنی چیزی در دلت می‌ریزد؟ به سلامتی‌اش می‌نوشی؟ آرزو می‌کنی کاش همیشه با او بودی؟ زیر باران بدون چتر قدم می‌زنید؟ شب‌ها که می‌خوابی دلت برای صدایش تنگ می‌شود؟

دستان این افراد را باید بوسید. وجودشان برف است. کم‌اند. اگر در اطرافیانتان دارید قدرشان را بدانید.

ستاره

پی‌نوشت: من که می‌دانم الان دارید به چه فکر می‌کنید. این خانوم خیلی هم لباس تنش است!

امکان نظردهی وجود ندارد.